មួយ​ពាន់​មួយ​យប់​(៥៣)


ក្បាលឌុបាន់និយាយចប់បានតែបន្តិច ស្តេចក៏ដាច់ខ្យល់ស្លាប់ទៅ។
ឥលូវ​នេះ​យើងចង់ឱ្យឯងដឹងថា បើស្តេចយុណាន់នេះ ទុកជីវិតឱ្យអ្នកប្រាជ្ញឌុបាន់ នោះ​ព្រះ​អាឡា​ក៏​នឹង​ទុកជីវិតឱ្យស្តេចនេះវិញដែរ តែស្តេចនេះបដិសេធមិនព្រមធ្វើដូច្នេះ នៅ​តែ​ចចេស​ចង់​សម្លាប់​ឌុបាន់ អញ្ចឹងព្រះអាឡាក៏សម្លាប់គាត់វិញ។ ហើយឯងក៏អញ្ចឹងដែរអាយក្សអសុរា បើ​ឯង​ទុក​ជីវិតឱ្យអញ នោះព្រះអាឡានឹងគង់ទុកជីវិតឱ្យឯងដែរ។

នាងឆាហរ៉ាសាតឃើញមេឃជិតភ្លឺហើយក៏ឈប់និទានរឿងនេះបន្តទៀត។ នាងឌុន្យ៉ាសាត ក៏និយាយថា “ឱបងស្រីអើយរឿងនេះពិរោះស្តាប់ណាស់”។ នាងឆាហរ៉ាសាត និយាយថា “សាច់រឿងក្រោយទៀតយ៉ាងម៉េចទៀតនោះ បងនឹងនិយាយប្រាប់ប្អូនទៀត បើ​ព្រះ​អង្គ​មិន​ទាន់​យក​ជីវិតបងទេ”។ ស្តេចគិតក្នុងចិត្តថា “យើងនឹងមិនសម្លាប់នាងទេ បើ​មិន​ទាន់​បាន​ស្តាប់​រឿង​នេះ​ចប់”។

ពួកគេក៏ដេកបន្តទៀតក្នុងវេលាសេសសល់នារាត្រីកាល។នៅព្រឹកឡើងស្តេចចេញទៅទីជំនុំចាត់ចែងរាជកិច្ចរហូតដល់ល្ងាច។ ព្រះរាជា​ក៏​ត្រលប់​មក​ដំណាក់​របស់គាត់វិញ។

Advertisements

About វិចិត្រ

ជា​ខ្មែរ​ម្នាក់ ជា​មនុស្ស​ម្នាក់ ធម្មតា​ដូច​មនុស្ស​ឯ​ទៀត​ដែរ
This entry was posted in -=១០០១​យប់=-, រឿង​និទាន​ and tagged , . Bookmark the permalink.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s