១០០១យប់(៩)



មាតិកា \ រឿងនិទាន\ មួយពាន់មួយយប់\…

យើង​សំលាប់​ឯង​ទាំងពីរ”។

នៅ​ត្រឹម​នេះ ដោយ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ពី​សេចក្តី​ស្លាប់ អ្នក​ទាំង​ពីរ​ក៏​យល់​ព្រម​ធ្វើ​សេចក្តី​បង្ខំ​របស់​នាង។

ពេល​ដែល​​បានធ្វើ​ចប់​សព្វគ្រប់​តាម​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​របស់​នាង​ហើយ នាង​និយាយ​ថា “ល្អ​ណាស់ ពួក​ឯង​ធ្វើ​បាន​ល្អ​មែន”

 បន្ទាប់​មក​នាង​ដក​យក​កូន​កាបូប​មួយ​ចេញ​ពី​ហោ​ប៉ៅ​របស់​នាង ស្រាយ​ចំនង​ចេញ​ រួច​បង្ហាញ​ចិញ្ចៀន​ត្រា​ចំនួន ប្រាំ​រយ​ចិត​សិប។

នាង​សួរ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ថា “តើ​អ្នក​ដឹងទេ​ថា​នេះ​ជា​អ្វី?”

ពួក​គាត់​ឆ្លើយ​ថា “យើង​មិន​ដឹង​ទេ”​។

នាង​តប​ថា “ នេះ​ជាគ្រឿង​សំគាល់បញ្ជាក់​ថា មាន​បុរស​ប្រាំ​រយ​ចិត​សិបនាក់​ដែល​បាន​រួម​រ័ក​ជា​មួយ​យើង នៅ​នឹង​ច្រមុះ​អាភ្លើ អា​ឡប់ គឺ​អា​យក្ស​អសុរា​ស្មោគគ្រោគ​មួយ​នេះ។ ដូច្នេះ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​​តែ​ប្រគល់​ចិញ្ជៀន​ត្រា​របស់​អ្នក​ទាំងពីរ​មក​យើង ទាំង​បង​ទាំង​ប្អូន។”

នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​គាត់​ដោះ​ចិញ្ចៀន​ពី​ដៃ​ប្រគល់​ទៅនាង​ នាង​និយាយ​ទៅកាន់​ពួក​គាត់​ថា “តាម​ពិត​ទៅអាយក្ស​មួយ​នេះ​បាន​ដណ្តើម​យើង​ពី​ប្តី​របស់​យើង​នៅ​យប់​ផ្សំ​ដំនេក ហើយ​ដាក់​យើង​ក្នុង​ហិប​មួយ ហើយ​ដាក់​ហិប​នេះ​ក្នុង​ហិប​មួយ​ទៀត រួច​ហើយ​ចាក់​សោរ​ដែក​ចំនួន​ប្រាំពីរ ហើយ​លាក់​ខ្ញុំ​ក្នុង​បាត​សមុទ្រ ដែល​មាន​ទឹក​រលក​បក់​បោក​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​ការពារ​ខ្ញុំ​មិន​អោយបុរស​ណា​ផ្សេង​ម​ក​ក្បែរ។ តើ​អ្នក​ដឹង​រឺ​មិន​ដឹង​ថា គ្មាន​អ្វី​អាច​ទប់​ស្ត្រី​ម្នាក់ជាប់​​ពេលដែលមាន​ចំនង់​​តណ្ហានោះ​។​ ដូច​ពាក្យ​ចាស់​និយាយ​ថា

កុំ​ជឿ​ស្ត្រី កុំទុក​ចិត្ត​ស្រ្តី ដែលសេចក្តី​​រីករាយ​ និង​សេចក្តីទុក្ខ គ្រាន់​តែជា​គ្រឿង​អលង្ការ។

ពេល​ស្រលាញ់​គ្នានាង​នឹង​ស្បថ​ជា​មួយ​អ្នក។ តែ​វា​គ្រាន់​តែ​ជា​ឧបាយកល​បោក​ប្រាស​ប៉ុណ្ណោះ។​​ សូម​មើល​គំរូ​យ៉ូសេស​ចុះ”។

 
យ៉ូសេស ជាបុរស​ល្បីល្បាញ​ម្នាក់​ក្នុង​គម្ពីរ​តូរ៉ា។គាត់​មាន​ទេពកោសល្យ​ខាង​កាត់​សុបិន។ ដោយសេចក្តី​ច្រណែន​ បង​គាត់​បាន​លក់​គាត់​ជា​ទាសករ។ គាត់​ក្លាយ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​មន្ត្រី​អេស៊ីប​ម្នាក់​ឈ្មោះ ពោទិផា។ ពោទិផា​បាន​លើក​គាត់​ជា​មេការ​ផ្ទះ។ ប្រពន្ធរបស់​ពោទិផា តាម​ចែចង់​យ៉ូសេស តែ​យ៉ូសេស​បដិសេធ។ នាង​ខឹង​ក៏​ប្តឹង​ពោទិផា​ថា​យ៉ូសេស​ចង់​ចាប់​រំលោភ​នាង។ ពោទិផា​ ក៏ចាប់​យ៉ូសេស​ដាក់គុគ។
ដោយ​លឺ​ពាក្យ​បែប​នេះ ស្តេច​ទាំង​ពីរ​មាន​សេចក្តី​ភ្ញាក់ផ្អើល​យ៉ាង​ខ្លាំង។ នារី​នោះ​ចេញ​ពី​បុរស​ទាំង​ពីរ​ដើរ​ទៅកាន់​យក្ស​អសុរា ហើយ​លើក​ក្បាល​យក្ស​មក​គង​លើ​ភ្លៅ​នាង​ដូច​ដើម​វិញ រួច​និយាយ​ទៅកាន់​ស្តេច​ទាំង​ពីរ​ថា “ឥលូវ​អ្នក​ចង់ទៅណា​ទៅ​ៗ ទៅអោយ​ផុត​ពី​មុខ​យក្ស​នេះ”។

ដូច្នេះ​ស្តេច​ទាំង​ពីរ​ក៏​ចាកចេញ​ទៅ​ដោយ​មិន​បង្អង់ និយាយគ្នាថា “ព្រះ​អើយៗ


មាតិកា \ រឿងនិទាន\ មួយពាន់មួយយប់\…

Advertisements

About វិចិត្រ

ជា​ខ្មែរ​ម្នាក់ ជា​មនុស្ស​ម្នាក់ ធម្មតា​ដូច​មនុស្ស​ឯ​ទៀត​ដែរ
This entry was posted in -=១០០១​យប់=-, រឿង​និទាន​ and tagged , . Bookmark the permalink.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s