ឧបមាថា….
-អន្ទិតប្រុញ ឯងឥលូវ ប្រើបច្ចេកទេសចាប់ចងមនុស្សស្លូតត្រង់ យកទៅឃុំឃាំងបានច្រើននាក់ទេ?
-ទេ លោកបង! ឥលូវធុនចាប់ចងបែបណឹង គេឈប់ប្រើហើយ។ បើមានគឺមានដោយអចេតនា ព្រោះនៅក្នុងវិជ្ជាជីវៈ តែងមានការភាន់ច្រឡំ ជាធម្មតា។
- ថាអញ្ចឹងក៏ស្រួលម្យ៉ាងដែរ។ ចាប់ឃុំឃាំងក៏ជាការធម្មតា ដោះលែងវិញ ដោយមិនបាច់ជំនុំជំរះក៏ជាការធម្មតា ព្រោះវាជាការភាន់ច្រឡំ នៅក្នុងវិជ្ជាជីវៈជាធម្មតា។ តែបើម្លឹងៗ ថ្ងៃណាមួយ គ្នាច្បាស់ជាជាប់ឃុំឃាំងជាធម្មតាមិនខានឡើយ។ មិនចាំបាច់តុលាការអីទេ ព្រោះវាធម្មតាទៅហើយ!
- រឿងណឹងជារឿងជំនាន់មុនទេ!
-គឺរឿងជំនាន់មុនណឹងហើយដែលធ្វើឲ្យមនុស្សជំនាន់ក្រោយចេះ។ មនុស្សយើង បន្តចំណេះពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ ដល់បន្តចំណេះធុនណឹងជាធម្មតាទៅ អ្នកក្លាហានច្រើនតែបាក់ស្បាត ជាធម្មតា។
-បាក់ស្បាតយ៉ាងម៉េចទៅ?
-ឧបមាថា គេចាប់ឃុំឃាំងសាស្ត្រាចារ្យមហាបរិញ្ញាម្នាក់លេងទទេៗ ជាប់គុកអស់ពីរបីឆ្នាំលេង ដោយគ្មានជំនុំជំរះ រកខុសត្រូវ។ ដល់ចេញពីគុកវិញ គ្រាន់តែដឹងថាមានប៉ូលីសសម្ងាត់ដើរឃ្លាំមើលគ្នា ស្រាប់តែសាស្ត្រាចារ្យនោះ លែងធ្វើស្គាល់គ្នា ចេះតែគេចមុខពីគ្នាតែម្តង។ ហ្នឹងហើយដែលគេហៅថាបាក់ស្បាតនោះ។ បច្ចេកទេសអន្ទិតឯងសក្តិសិទ្ធិណាស់….
ខ្មែរឯករាជ្យ ១៦ វិច្ឆិកា ១៩៧១
សំរាប់គំរោងទឹកស្អាតនៅកម្ពុជា។
បងវិចិត្រ សុំទោសណា មើលអត់យល់ ពន្យល់តិចបានទេ?
Ramana
ខែ កក្កដា 30, 2008 វេលា 4:45 ល្ងាច
ជារឿងកើតឡើងនៅសម័យមួយដែលខ្មែរភាគច្រើនអស់សង្ឃឹមលើនយោបាយស្រុកទេស។ ពួកគេ សង្ឃឹមថាឆ្លងផុតពីសម័យផ្តាច់ការ មកសម័យសេរី ប៉ុន្តែមានសេរីឯណា ឌាតែក្នូច!
(សម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម មក សម័យលន់ណុល)
តាមខ្ញុំធ្លាប់ស្តាប់រឿងរ៉ាវខ្លះពីសម័យពីរនេះ ការចាប់ចងមនុស្សគឺងាយណាស់ មិនបាច់មានតុលាការអីទេ។
ដូច្នេះរឿងនេះ គេសរសេរឡើងបែបឡប់ៗ តែបង្កប់អត្ថន័យ ឌីដង អោយសង្គមសម័យនោះ។
ដូច្នេះ បើអ្នកអានមិនយល់ វាជារឿងធម្មតាទេ។
វិចិត្រ
ខែ កក្កដា 30, 2008 វេលា 7:41 ល្ងាច
អូ យល់ហើយ ។ ទើបតែចាប់អារម្មណ៍នៅពេលដែលទទួលបានការពន្យល់ អរគុណច្រើន
រ៉ាមណា
ខែ សីហា 6, 2008 វេលា 5:35 ល្ងាច