មួយពាន់មួយយប់(៨៤)
មាតិកា \ រឿងនិទាន\ មួយពាន់មួយយប់\…
.
យប់ទី១៥
នាងឆាហរ៉ាសាតក៏បន្តថា អ្នកបួសទី៣នោះនិយាយបន្តទៀតថា នៅពេលនោះ ខ្ញុំបានថ្លែងអំណរគុណព្រះជាម្ចាស់ រួចហើយក៏ឡើងតាមរូងតូចនោះបន្តិចម្តងៗ។ នៅពេលនោះដោយសារមានខ្យល់បក់បន្ថែមទៀតផង ធ្វើឱ្យខ្ញុំឡើងតាមរូងនោះកាន់តែស្រួល រហូតដល់កំពូលភ្នំ។ នៅទីនោះគ្មានកន្លែងឯណានឹងអាចឈប់សម្រាកបានឡើយក្រៅតែអំពីប្រាសាទប្រាក់មួយនោះ។ ខ្ញុំក៏ចូលទៅសម្រាកនៅទីនោះ ខ្ញុំបានធ្វើសមាធិ នឹកដល់គុណព្រះជាម្ចាស់។ បន្ទាប់មកខ្ញុំក៏ដេកលក់នៅក្នុងប្រាសាទនោះទៅ។ ខ្ញុំយល់សប្តិឃើញគេមកប្រាប់ខ្ញុំថា
“ នែកូនអាកាស៊ិប នៅពេលដែលឯងភ្ញាក់ដឹងខ្លួនវិញ ចូរឯងទៅជីក នៅក្រោមជើងរបស់ឯង ហើយឯងនឹងឃើញមានព្រួញប្រាក់មួយ និងផ្លែសំណបី មានគាថាចារនៅលើនោះផង។ ឯងយកព្រួញនេះទៅបាញ់បុរសជិះសេះលើកំពូលប្រាសាទនេះទៅ ដើម្បីជួយមនុស្សលោកពីគ្រោះអាក្រក់នេះ។ នៅពេលដែលឯងបាញ់វាហើយ វានឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងសមុទ្រ ហើយសេះរបស់វានឹងធ្លាក់មកក្បែរជើងរបស់ឯង។ ចូរឯងយកសេះនេះទៅកប់កន្លែងដែលឯងកាយយកព្រួញនេះមក។ បើឯងធ្វើបានបែបនេះ នោះកោះនេះនឹងលិចចុះ ទៅក្នុងទឹកសមុទ្ររហូតទាល់តែកំពូលភ្នំនេះស្មើផ្ទៃទឹកសមុទ្រ។ នៅពេលនោះ ឯងនឹងឃើញមានទូកមួយលេចចេញមក លើទូកនោះមានបុរសប្រាក់ម្នាក់ តែមិនមែនជាបុរសដែលឯងបាញ់ទម្លាក់នោះទេ។ នៅលើដៃបុរសនោះ មានកាន់ច្រវារពីរ។ បុរសនោះនឹងនាំឯងឡើងលើទូក តែឯងកុំភ្លេច ឯមិនត្រូវនិយាយអ្វីទាក់ទងដល់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។ បុរសនោះនឹងនាំឯងក្នុងរយៈពេលដប់ថ្ងៃ រហូតដល់កោះមួយ មានឈ្មោះថា កោះសុវត្ថិភាព។ នៅលើកោះនោះ ឯងអាចរកកំពង់ផែដែលអាចនាំឯងទៅស្រុករបស់ឯងវិញបានដោយងាយ។ កាងារនេះឯងអាចធ្វើបានទាំងអស់ តែកុំភ្លេចមិនត្រូវនិយាយអ្វីដែលមានឈ្មោះព្រះជាម្ចាស់ជាដាច់ខាត” ។
នៅពេលនោះខ្ញុំក៏ភ្ញាក់ពីដំណេកវិញដោយរីករាយ ខ្ញុំក៏ធ្វើតាមពាក្យបង្គាប់ក្នុងសុបិនរបស់ខ្ញុំ ក៏ឃើញព្រួញប្រាក់និងផ្លែសំណមែន។ ខ្ញុំក៏យកទៅបាញ់បុរសជិះសេះនោះ។ បុរសនោះក៏ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងសមុទ្រ រីឯសេះវិញ ធ្លាក់មកនៅចុងជើងរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏យកសេះទៅកប់។ នៅពេលនោះទឹកសមុទ្រក៏ឡើងបន្តិចម្តងៗ រហូតដល់កំពូលភ្នំ នៅពេលនោះខ្ញុំទូកមួយបានមកដល់។ ខ្ញុំអរគុណព្រះអាឡាហ៍។ នៅពេលដែលទូកនោះមកជិតខ្ញុំ ខ្ញុំឃើញបុរសប្រាក់ម្នាក់ មានបន្ទះសំណមួយមានចារគាថា នៅលើទ្រូងរបស់គាត់។ ខ្ញុំក៏ឡើងទៅលើទូកដោយគ្មាននិយាយអ្វីមួយម៉ាត់។ បុរសនោះក៏ដឹកខ្ញុំអស់រយៈពេល១០ថ្ងៃ រហូតទាល់តែខ្ញុំមើលឃើញកោះសុវត្ថិភាព។ នៅពេលខ្ញុំរីករាយជាខ្លាំង ខ្ញុំក៏និយាយថា
” សូមអរគុណដល់ព្រះអាឡាហ៍” ។
ស្រាប់តែនៅពេលនោះបុរសអុំទូកនោះ ខឹងនឹងខ្ញុំ ក៏ចាប់ខ្ញុំបោះចូលក្នុងទឹក រួចហើយបុរសនោះក៏លិចចូលក្នុងទឹកវិញបាត់ទៅ។ តែដោយខ្ញុំជាអ្នកពូកែហែលទឹកស្រាប់ផង ខ្ញុំហែលទឹកតាំងពីថ្ងៃរហូតដល់យប់ នៅពេលនោះ ដៃនិងស្មារបស់ខ្ញុំបានចុករោយជាខ្លាំង ខ្ញុំហត់ស្ទើរស្លាប់ទៅហើយ នៅពេលនោះខ្ញុំអស់សង្ឃឹមទៅហើយ។ សមុទ្រនៅតែមានរលកបោកបក់ ដោយសារខ្យល់នៅតែបក់ ស្រាប់តែពេលនោះមានរលកធំមួយ បានបោកយ៉ាងខ្លាំងមកលើខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏ឃ្ទាតទៅក្នុងខ្យល់ ប៉ើងទៅដល់លើគោក។ ខ្ញុំក៏ក្រោកឡើងទៅអង្គុយហាលថ្ងៃ សម្ងួតខោអាវរបស់ខ្ញុំ រួចហើយសម្រាកនៅទីនោះអស់មួយយប់ពេញ។ នៅព្រឹកឡើង ខ្ញុំក៏ដើររកមើលផ្លូវ។ ខ្ញុំឃើញដើមឈើ មានស្លឹកស៊ុបទ្រុបមួយដើម។ ខ្ញុំក៏ឡើងលើដើមឈើនោះ មើលជុំវិញខ្លួន ក៏ដឹងថាកោះនេះជាកូនកោះតូចមួយប៉ុណ្ណោះ នៅជុំវិញសុទ្ធតែសមុទ្រ ខ្ញុំក៏និយាយនឹងខ្លួនឯងថា
“ ឱខ្លួនខ្ញុំអើយ រួចផុតពីទុក្ខមួយ មកជួបនឹងទុក្ខមួយទៀតកាន់តែធំជាងមុនទៅទៀត” ។
តែស្រាប់តែពេលនោះ មានឃើញសំពៅមួយពីចម្ងាយ ធ្វើដំណើរសំដៅមកកោះនេះ។ ខ្ញុំក៏លាក់ខ្លួនក្នុងមែកឈើនោះ។ នៅពេលនោះសំពៅក៏បានមកដល់កោះនេះ មានទាសករខ្មៅដប់នាក់ចុះមក ម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានចបកាប់ និង កន្ត្រក។ ពួកគេដើរសំដៅ មកកណ្តាលកោះនេះ។ ពួកគេជីកដី រហូតដល់ឃើញទ្វារមួយ ពួកគេក៏បើកទ្វារនោះឡើង។ បន្ទាប់មកពួកគេ ក៏ត្រឡប់ទៅសំពៅវិញ ជញ្ជូននំប៉ាំង ម្សៅ ទឹកឃ្មុំ និង ផ្លែឈើ ប័រ ស្រា និងគ្រឿងឧបភោគជាច្រើនទៀត ព្រមទាំងគ្រឿងសង្ហារឹមផង មានទាំងតុទូ កញ្ចក់។ ពួកគេយករបស់របរអស់នេះទៅដាក់ចូលក្នុងរូងចូលតាមទ្វារនោះ។ បន្ទាប់មកពួកគេក៏ត្រឡប់ទៅសំពៅវិញ រួចត្រឡប់មកវិញដោយមានរបស់របរដែលមើលទៅហាក់ដូចជាមានតម្លៃខ្លាំង។ នៅចំកណ្តាលពួកគេមាន បុរសម្នាក់ចាស់ទ្រុឌទ្រោមស្គមកំព្រឹង មានស្បែកដណ្តប់ឆ្អឹង ដូចកំណាព្យមួយគេនិយាយពីគាត់ថា
“ ពេលវេលាធ្វើឱ្យយើងខ្លាច វាតាមបន្លាចយើងរាល់ថ្ងៃ
ម្តងនោះខ្ញុំដើរគ្មានហត់អ្វី ឥលូវហត់ក្រៃទោះនៅស្ងៀម!”
បុរសចំណាស់នោះ មានយុវជនម្នាក់ជាអ្នកដឹកដៃ។ យុវជននោះមានរូបសម្ប័ទស្អាតបាត សមរម្យ ដែលនឹងធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើននឹងឈ្លក់វង្វេងនៅពេលដែលបានជួបនឹងបុរសនេះ ដូចជាកំណាព្យដែលគេសសើរពីរូបសម្ប័ទរបស់គាត់ថា៖
អ្នកខ្លះបាននាំរូបកាយខ្លួន ប្រៀបធៀបផ្ទឹមផ្ទួននឹងរូបគាត់
តែរូបពួកគេសែនកម្សត់ អៀនខ្មាស់រន្ធត់ភ័យភាន់ភាំង។
ពួកគេសួររូបខ្លួនឯងថា “ តើរូបរាងវាយ៉ាងម៉េចដែរ?”
រូបសម្ប័ទនោះតបថានែ “ គ្មានអ្វីប្រៀបទេលើលោកនេះ!”
មាតិកា \ រឿងនិទាន\ មួយពាន់មួយយប់\…
សំលេងមួយបានខ្សិបប្រាប់ខ្ញុំអោយរួមគ្នានឹងអ្នកទាំងអស់គ្នា ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងភាពល្ងង់ខ្លៅ
ខ្ញុំលឺថាប្រលោមលោករបស់អឺរ៉ុបក៏មានរឿងស្រដៀងនឹងរឿងនេះដែរ គឺ The Thousand Nights and a Night។ តាមប្រភព http://en.wikipedia.org/wiki/The_Book_of_One_Thousand_and_One_Nights គេនិយាយថាវាជារឿងរបស់ជាតិអារ៉ាប់។ ខ្ញុំឆ្ងល់ណាស់! សូមមិត្តជួយប្រាប់ខ្ញុំផង…
រឿងមួយពាន់មួយយប់នេះជារឿងអារ៉ាប់។ ឈ្មោះ ជាឈ្មោះអារ៉ាប់ ព្រះជាព្រះអាឡាហ៍របស់អារ៉ាប់។
រឿងនេះជាដំបូង លោកGalland បានយកទៅបកប្រែជាភាសាបារាំង។ រឿងនេះក៏ល្បីល្បាញនៅអឺរ៉ុប។ រឿងរបស់លោកGalland ខុសពីរឿងដើមរបស់អារ៉ាប់ត្រង់ចំនុចខ្លះ ព្រោះលោកបានកត់ត្រាពីការនិទានផ្ទាល់មាត់ពីអ្នកស្រុកអារ៉ាប់។ មានរឿងខ្លះដូចជាអាឡាដាំងនិងចង្កៀងទិព្វ រឿងអាលីបាបានិងចោរសែសិបនាក់ មិនមានក្នុងរឿងដើមទេ។
ក្រោយមកលោកBurton, លោកPayne បានបកប្រែរឿងនេះចេញពីសៀវភៅដើម។
រឿងឯកសហរាត្រីជាភាសាខ្មែរ(ដោយជុំ ម៉ៅ ញ៉ុក ថែម, …..) បានបកប្រែចេញពីរឿងរបស់លោកGalland។