១) នៅលោកខាងកើត គេនាំគ្នាយំ នៅពេលដែលមេដឹកនាំរបស់គេដូចជា Staline (1953), ម៉ៅ សេទុង (1976), គីម អ៊ីលស៊ុង (1994) និង គីម ជុងអ៊ីល (2011) ស្លាប់ (តែ មិនដឹងថាមែនរឺលេងទេ)
២) ឯលោកខាងលិច គេនាំគ្នាយំ ខ្លះសម្លាប់ខ្លួនទៀត នៅពេលដែលតារាក្នុងដួងចិត្តរបស់គេស្លាប់ រឺ ជួនកាលគ្រាន់តែកាត់សក់ សោះ
ទៅអ៊ីចឹងទៅ
1) នៅពេលដែល ឆៃ លីដាឡែន ស្លៀកពាក់ស៊ិចស៊ី រាំច្រៀងនៅអាមេរិច ខ្មែរនាំគ្នារិះគន់ភ្លូកទឹកភ្លូកដី។
2) នៅពេលដែល មានរឿងបែកធ្លាយរូបអាក្រាតនរណាម្នាក់ ក៏ខ្មែរនាំគ្នាបាញ់តាមប៊្លូធូស ចែកគ្នាមើល ភ្លូកទឹកភ្លូកដី ដែរ។
ការយល់ច្រឡំថា អ + ៊ +ិ ី ឹ ឺ ត្រូវតែសរសេរជា អ៊ិ អ៊ី អ៊ឹ អ៊ឺ ហាមមិនឲ្យបុកជើងជា អ៊ិ អ៊ី អ៊ឹ អ៊ឺ បានកើតមានយ៉ាងទូលំទូលាយ សូម្បី តែក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានសិក្សាភាសាខ្មែរបានជ្រៅជ្រះក្ដី។
ខ្ញុំរៀនតាំងពីថ្នាក់ក្រោមមក ឃើញតែគ្រូសរសេរ បុកជើងបែបនេះ ដូចជា អ៊ីដ្រូសែន អ៊ីសូតូប អ៊ីតាលី ។ល។ សៀវភៅក្រសួងអប់រំ សៀវភៅខេមរយានកម្ម ក៏គេសរសេរបុកជើងតែបែបហ្នឹង។ ខ្ញុំធ្លាប់រៀនចេះមកថា សញ្ញា ៊ បើប្រកបនឹង ិ ី ឹ ឺ អាចសរសេរបុកជើងបាន លើកលែងជាមួយអក្សរ ប ។ អក្សរ ប៉ បើបូកនឹង ិ ី ឹ ឺ គេបុកជើងដែរ ដូច្នេះ កុំឲ្យច្រឡំគ្នា គេលើកលែងអក្សរ ប + ៊ មួយនេះចេញ។ ខ្ញុំមិនដែលដឹងថា មានករណីលើកលែងចំពោះអក្សរ អ សោះតាំងពីមុនមក។
Continue reading
ពាក្យ Style សរសេរជាខ្មែរ ខ្លះសរសេរថា ស្តាយ ។ ខ្លះទៀត ខ្លាចច្រលំនឹងពាក្យ ស្ដាយ [ស/ដាយ]របស់ខ្មែរ (ជាពាក្យអវិជ្ជមាន ផ្ទុយនឹងគោលបំណងដែលប្រើពាក្យ style ដើម្បីឱ្យគេថា វាហ៊ឹកហ៊ាក់) ក៏សរសេរជា ស្ទាយ ។ បើសរសេរថា ស្ទាយ នឹងអានចេញ ស្ទាយ [ស/ទាយ] ដូចពាក្យ ស្ទាប ស្ទុះ ស្ទើរ … មិនខាន។
ម៉េចក៏មិនកែច្នៃ មកសរសេរជាព្យាង្គរាយ ជា សតាយ វិញ? ត្បិតអីតែខុសនឹងសព្ទគេបន្តិចបន្តួចមែន តែក៏មិនខុសអីឆ្ងាយ និង ធ្វើឱ្យភាន់ច្រលំអីខ្លាំងដែរ។ សតាយ បើអានមួយៗ នឹងចេញជា ស-តាយ រឺ សៈ-តាយ តែបើអានញាប់ធម្មតាទៅនឹងចេញ ស/តាយ ជាមិនខាន។
របៀបនេះ យើងមានប្រើខ្លះមកហើយ ដូចជាពាក្យ ល្ម៉ើ និង លម៉ើ អានចេញស្រដៀងតែគ្នា។ ពាក្យ សមាទាន សមាធិ ក្លាយជា ស្មាទាន ស្មាធិ->ស្មាធិ៍ ជាដើម។
THE MIRROR
BY CATULLE MENDES
កាលពីព្រេងនាយ មានរាជាណាចក្រមួយ ដែលរាស្ត្រនៅស្រុកនោះមិនដែលស្គាល់កញ្ចក់។ កញ្ចក់ទាំងអស់ត្រូវបានគេបំផ្លាញចោល បំបែកជាបំណែកតូចៗ តាមរាជបញ្ជារបស់រាជិនីនៃនគរនោះ។ បើកញ្ចក់ ឬសូម្បីតែបំណែកនៃកញ្ចក់ត្រូវបានគេរកឃើញនៅផ្ទះណា រាជិនីនោះនឹងចេញរាជបញ្ជាឱ្យអាមាត្យប្រហារជីវិតជននោះឬគ្រួសារនោះ ជាមួយនឹងទារុណកម្មយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅបំផុត។
តើអ្វីទៅជាអាថ៌កំបាំងនៃទង្វើដ៏ឆ្កួតលេលារបស់ស្ដេចស្រីមួយអង្គនេះ? ស្តេចស្រីអង្គនេះ មានរូបអាក្រក់សែនមហាអាក្រក់ ។ ព្រះនាងមិនចង់ឃើញរូបខ្លួនឯង និងមិនចង់ឃើញថា ខ្លួនឯងរូបអាក្រក់ វាជាការលួងលោមមួយ នៅពេលដែលព្រះនាងដឹងថា ស្រីផ្សេងទៀត គ្មាននរណាដឹងថាខ្លួនឯងមានរូបស្អាត។
អ្នកអាចស្រមើស្រមៃបានថា ក្មេងស្រីរបស់ប្រទេសនេះ នឹង មិនសុខមិនសាប់ក្នុងចិត្តប៉ុណ្ណា ។ តើស្អាតមានប្រយោជន៍ស្អីទៅ បើអ្នកមិនអាចនឹងពេញចិត្តនឹងរូបខ្លួនឯងបានផងនោះ?
ពួកគេអាចប្រើកូនស្ទឹងបឹងបួអូរត្រពាំងធ្វើជាកញ្ចក់ឆ្លុះ តែព្រះរាជិនីដឹងរឿងនេះរួចជាស្រេចទៅហើយ ហើយបានរៀបចំលាក់កំបាំងទឹកត្រពាំងបឹងបួនោះអស់ជាស្រេច ដោយប្រើផ្ទាំងថ្មធំៗដើម្បីបិទបាំង។ អណ្តូងត្រូវបានគេជីកយ៉ាងជ្រៅ ដើម្បីកុំឱ្យមាននរណាម្នាក់អាចមើលឃើញមុខខ្លួនឯងបាន។ ប៉ោតពាងត្រូវបានគេហាមឃាត់ ដោយក្រែងខ្លាចក្រែងត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ឆ្លុះមុខ។ អាងទឹកក្រោមដីត្រូវយកមកប្រើជំនួសវិញ។
 | វិចិត្រ លើ សរសេរពាក្យ Style របស់អង់… |
 | អ្នកស្រុកភ្នំ លើ សរសេរពាក្យ Style របស់អង់… |
 | vensoksant លើ វចនានុក្រមខ្មែរ: អាចារ្យស្វា … |
| វិចិត្រ លើ ឆ្កែ និង សេះ |
 | រាត្រីកំសត់ លើ ឆ្កែ និង សេះ |
អត្ថបទថ្មីៗរបស់ Dahlina.com
